Margreet de Waal

Dierentuin

Alleen op straat "vroege vogel" in de donkere nacht. Vergeet het maar.

Al lijkt de wereld diep in slaap, niets is minder waar.

Nog voordat ik in mijn auto stap, word ik vaak al begroet door een groep prachtige bruine ganzen, althans ik denk dat het een ganzensoort is. Onder hen paraderen wel negen jongen. Ze lopen nog niet zo deftig als de ouders; het is meer een soort van schommelen, waarbij ze telkens op hun neus dreigen te vallen. Net als je denkt dat dit gaat gebeuren lijkt een mechanisme ze weer in de juiste positie terug te zetten.

Familie Konijn heeft 's nachts feest, eindelijk weer baas in eigen tuin. Even geen mensen die wreed hun mooiste plekje ingepikt hebben. Gek hé, dat ze stiekem snoepen van al dat lekkers in "onze" tuinen.

Soms zie ik een prachtig vosje; altijd op dezelfde plaats steekt hij de weg over in een woonwijk grenzend aan het buitengebied.

Meerkoeten, Ganzen, Eenden, ze begroeten je allemaal. Soms worden ze opgeschrikt en bliegen ze luid kwakend over je heen. Eén eendenfamilie heeft slechts één jong: een ondernemend, piepklein beestje, dat ook nog wel eens een geadopteerd Meerkoetje zou kunnen zijn. De groten beschermen hem als een waar leger. En toch..... vanmorgen geen eendje......

Ook de Hooglanders zitten volop in het kleine spul. De kalfjes lijken gebukt te gaan onder de grote gele nummers in hun kleine oortjes. Zo vertederend, drinkend bij de moeder of dtiertje spelend: ze nemen elkaar echt op de (nog niet) hoorns. De grote runderen kunnen je behoorlijk laten schrikken: ze hoesten als een flinke vent, zwaar een rochelend. Pff, ik dacht even niet langer het enige menselijke wezen te zijn daar in de donkere nacht...

Wie kom ik nog meer tegen? Buiten een enkele kat, nog wat klein spul. Spinnen, die hele kunstwerken fabriceren, prachtig en met een neveltje erover zouden ze het goed doen in een etalage van een juwelier. En natuurlijk hun prooi, gevangen in het web, stil, gelaten, klaar voor de doodstraf, onschuldig...

Als het dierenconcert al geruime tijd bezig is en ik iedereen weer ontmoet heb, voegen de laatsten zich bij het orkest en brullen de kikkers het geheel tot een climax. Ik loop de straat uit en opeens is het oorverdovend stil....

Mijn dierentuin, elke dag helemaal voor niks!

Margreet de Waal, bezorgster van het Brabants Dagblad

Lijkt het jou ook leuk om een column te schrijven voor bezorgers.nl? Stuur dan een mailtje naar s.kleinhaneveld@wegenernieuwsmedia.nl  Als we jouw column plaatsen verdien je een Irischeque van 50,-