van de maand april

Sleutel

Oke, wij bezorgers kennen allemaal het gevoel dat je hebt, nadat je je wekker hebt uitgeslagen om de weer de krant te bezorgen. Bij mij persoonlijk gaat het maandag het makkelijkste om eruit te komen en zaterdags het moeilijkste.

Dus ik kleed me op zaterdag om 5 uur langzaam aan, om vervolgens mijn fiets te pakken en naar het depot te gaan. Gelukkig hoef ik nog geen 2 min te fietsen, dus een pluspunt in het koudere weer. Nou snel kranten invouwen en snel bezorgen. Alles verloopt lekker snel. Wil ik mijn fiets in de schuur zetten, loop ik naar buiten om de deur op slot te doen.....
He! waar is mijn sleutel nu? Ik zoek in al mijn zakken, ga alles 2 keer na, oke dan zitten ze nog in mijn fiets. Loop ik naar mijn fiets zie ik er geen sleutel in zitten.....
Zit hij dan toch in mijn zakken? Nee! Dan kijk ik nog eens goed naar mijn fiets, zie ik dat hij geen eens op slot zit, maar mijn sleutel is wel uit mijn fiets.

Ik snapte er niets van. Dus ik dacht oke dan moet hij gewoon uit mijn fiets zijn gevallen. Nee he, moet mijn bed nog langer wachten. Ik fiets 2 keer opnieuw de route en fluit in het rond. (heb ik zo'n sleutelhanger, dat als je fluit, dat het geluid begint te maken, zodat je niet elke centimeter hoeft te zoeken). Nergens geluid, oke het enige voordeel is dat ik mijn fiets nog wel kan gebruiken en maandag gewoon kranten kan lopen. Maar goed, ik die zaterdagmiddag naar politiebureau gevraagd of er sleutels waren binnen gebracht; nou dat was kansloos dus dat was er niet.

De week begint opnieuw de maandag gaat voorbij zoals de dinsdag en de woensdag en de rest van de week. Teleurgesteld had ik nog ergens de hoop dat ik mijn sleutels nog ergens zou zien liggen. Helaas!

De wekker gaat het is weer zaterdag en ik doe mijn routine. Op weg naar mijn eerste huis denk ik nog: “Vorige week had ik mijn sleutels nog”. Ik loop mijn gehele route, ik begin aan mijn laatste blok: ”Wat zie ik toch aan de brievenbus hangen? He die sleutelhangers die ken ik!!

“He dat zijn mijn sleutels” en een warm gevoel trekt door mijn lichaam, ik word helemaal verblijd door vreugde! Het was dat het zo vroeg was anders had ik het uitgeschreeuwd van vreugde!

Na de kranten snel naar bed gegaan, toen 'middags even een bloemetje gehaald en vervolgens even langs gebracht. Wat bleek nou die man had ze gevonden had eerst de hele buurt nagevraagd of iemand zijn / haar sleutels kwijt was geraakt. Toen kwam hij tot de conclusie, dat de sleutels van de krantenbezorger konden zijn en dat ik hem dan wel van de brievenbus zou pakken. Nou die man was een boeketje rijker en ik had mijn sleutels weer terug.

Overigens staat mijn slot gewoon open - zonder sleutels - en dat laat ik gewoon zo, kunnen ze er niet ook niet meer eruit vallen!