van de maand december 2011

Brievenbussen

Waarom hebben ze in Nederland niet gewoon één maat voor brievenbussen of één methode voor hoe een brievenbus opengaat. Omdat ook niet alle huizen hetzelfde zijn, zou je denken. Maar voor mij als bezorgster is het wel héél lastig. Want dan moet ik eerst gaan analyseren hoe de brievenbus werkt, en dat kost tijd, veel tijd.

Je hebt brievenbussen die naar binnen opengaan (wie bedenkt dat nu?). Je hebt hele smalle brievenbussen waar bijna geen krant in kan. Je hebt brievenbussen met een veer en soms is die veer zo sterk dat je het bijna niet openkrijgt. En natuurlijk heb je de alleenstaande brievenbussen, voor als een deur geen brievenbus heeft. Hoe die opengaan is echt een gepuzzel: sommige gaan van boven open en andere moet je weer van voor opendoen, soms gaat de klep naar buiten open maar soms ook naar binnen..., echt heel lastig.

Ik was laatst bij een gewone brievenbus en die kreeg ik dus niet open, en dan ga je je afvragen hoe die ook alweer open ging want gisteren kon de brievenbus wel gewoon open. Eindelijk kwam ik erachter, de brievenbus was vast gevroren. Wat ik ook probeer, ik krijg de brievenbus met geen mogelijkheid open. Ja, hoe krijg je een vastgevroren brievenbus open. Gewoon met geweld, nee dat kun je natuurlijk niet maken, er moet iets warms overeen, maar wat...? Ik moet wel heel nodig......... Ehhhhhhhh, grapje, je denkt toch niet dat ik dat echt ga doen! Trouwens ik zou niet weten hoe je dat voor elkaar zou moeten krijgen.

Moet je dan van te voren heet water meenemen in een thermoskan? Straks gaat de thermoskan nog kapot in je fietstas! Mijn moeder ziet me al aankomen: “Mam ik heb per ongeluk de thermoskan kapot gemaakt omdat ik een brievenbus wilde ontdooien.” “Ben je helemaal gek geworden,” zou ze zeggen, “weet je hoe duur deze thermoskan is.” Dan zou ik zeggen “Nee, mam?” “Meer dan dat jij hebt verdiend vandaag!” “Oeps...,” zou ik denken.

Maar ik heb dus nog steeds dat probleem met die brievenbus. Ik zou natuurlijk ook de krant aan de deurknop kunnen doen, maar de kans is dan wel aanwezig dat iemand deze eenzame krant ziet liggen en hem dan meeneemt. Wat ik ook zou kunnen doen is aanbellen, maar daar zullen de bewoners ook niet blij mee zijn. Ze zouden schrikken en heel boos zijn. Föhnen is ook geen optie, want ik heb geen elektriciteit. Misschien geeft mijn dynamo genoeg stroom..., nee, dat kan toch ook niet. Ik zou natuurlijk op de brievenbus kunnen gaan zitten, maar dat zit ook wel moeilijk.

Eindelijk weet ik het: ik gebruik mijn warme adem om de brievenbus te ontdooien. Dus al bukkend  blaas ik mijn warme adem over de brievenbus en zie hoe de witte damp langzaam een weg baant langs het koude glimmende aluminium. Langzaam vormt zich een gloed van waterdamp op de brievenbus. “Goedemorgen”, zegt een meneer  die naar zijn werk gaat, ik zeg niks, omdat ik mij schaam. Wie zit er nu op zijn knieën  te blazen tegen  een brievenbus.

En dan eindelijk gebeurt er een klein wonder, ik pak de brievenbus vast en trek het open... en eindelijk, na 5 minuten, kan ik de brievenbus weer open doen.

Ik hoop dat ik geen bevroren brievenbussen meer tegenkom deze winter en dat het snel lente wordt.