van de maand juni

Hier doe ik het voor

Ik zit in mijn kantoor te kijken hoeveel winst ik deze maand met mijn kranten heb gemaakt. “Wat is het toch fijn om directeur van zo’n groot bedrijf als Wegener te zijn,” dacht ik. “Ik kom niks te kort, heb alles, een groot huis met een zwembad, maar ik zou toch ook nog wel een Lamborgini willen, een fel gele Lamborgini. Dan zou ik sneller zijn als welke auto dan ook en dan zou ik...”

Piep-piep-piep... Daar gaat de wekker, kwart over 5. Ik draai me om en ik geef een klap op de wekker. Leuk het regent. Had ik nu maar geen krantenwijk in de winter. Ik pak mijn spullen en kleed me aan. Beneden wil de hond ook nog eens naar buiten, wat mij 5 minuten kost. Eindelijk ben ik dan bij mijn fiets. Ik ben niet eens begonnen en ik ben al nat. Ik fiets als een gek naar het depot toe. He nee he heb ik weer, spoorwegovergang dicht. Als ik eenmaal bij het depot ben, kijkt Sep streng op zijn horloge. “Jaja, ik weet het...,” zeg ik en ik doe gauw mijn kranten in mijn tassen.

Ik heb geluk vandaag, het is gestopt met regenen. Gisteren stond het zo erg te plenzen dat ik de kranten zelfs in mijn fietstas niet droog hield. En als klap op de vuurpijl kreeg ik ook nog een lekke band. Ik heb toen twee keer zo lang gedaan over mijn wijk, wat een ramp was dat! En dan thuis, in plek van lekker warm te worden, in de regen je band plakken.

Zo ik ben bij mijn wijk. Eerst de brandweer eentje, daarna 3 bij kernton, hierna nog 4 bij een bedrijf en dan komt er al bijna een flatje. Zo denk ik dat schiet op. Als ik verder in mijn wijk kom, kom ik een man tegen die zijn hond aan het uitlaten is. “Goedemorgen! Die krant is toch altijd weer lekker op tijd he?” “Ja meneer, ik doe mijn best,” zeg ik dan.

Ook kom ik een man tegen die zijn vuilnis bak buiten zet. “Zal ik hem aanpakken jongen? Knap hoor dat je dit elke morgen doet, ik deed dit vroeger ook maar ik hield het niet langer dan een maand uit.” En op zulke momenten denk ik: “Hier doe ik het voor; niet alleen om het geld, maar ook om de tevreden mensen.” Natuurlijk er zijn ook wel eens ontevreden mensen, maar dan denk ik: “Ga jij maar eens in de schoenen van een bezorger staan.” Fouten maken is menselijk en wij bepalen nou eenmaal niet of het droog is of niet.

Was dit maar zo. Dan zou iedereen wel elke dag willen bezorgen.