van de maand mei

Ergens verwachte ik dat het zo'n gewone ochtend zou worden waarbij ik weer eens slapend rijk werd terwijl ik mijn droombaan uitoefende.

Ik vertrok die ochtend zoals gewoonlijk om kwart voor zes 's ochtends om mijn wijk van kranten te voorzien. Na mijn gewone rondje dat verliep zoals altijd (lees: ik werd nog steeds niet aangevallen door een hond die het heeft voorzien op mijn benen, ik kwam een handvol mensen tegen en natuurlijk bracht ik de krant rond!) reed ik op mijn gammele fiets weer naar huis.

Bijna in het centrum, waar ik woon, aangekomen fiets ik over een splitsing. T-splitsingen doen me normaal niet zoveel, ik bedoel, het is maar een splitsing! maar vandaag gebeurde er dus wel wat. Toen ik kwam aanrijden zag ik van de rechterkant een man aankomen rennen. Dat hij geheel in het zwart was gekleed vond ik al wel wat verdacht, maar de vaart waar hij mee aan kwam rennen deed het 'm. Ik was te moe (korte nacht gehad) om me maar enigszins bang te voelen, maar ik vond het wel raar. Vooral toen vanuit een andere richting een man op zijn fiets kwam aanrijden, dwars door een paar bosjes heen. Het kon een afsnijdmethode zijn, of dat het de avond ervoor erg laat was geworden......

Wat blijkt: ze hebben het helemaal niet voorzien op mij, of op degene die daar toevallig zijn hond uitlaat, maar op het gebouw rechts van mij. Bij de T-splitsing dus. Het rode vierkante gebouw doet me vaag ergens aan denken. Met mijn duffe kop bedenk ik me eens dat het de brandweer is, er zal wel ergens brand zijn of een koe in de sloot liggen.  Als het echt heftig is staat het morgen in de krant. Kan ik zeggen "Oh, daar was ik bij!". Beleef ik ook nog eens wat tijdens het kranten lopen, ik bedoel maar, hier droomt iedereen toch van?!

Linde Steendam, bezorgster van de Stentor in Hasselt

Lijkt het jou ook leuk om een column te schrijven voor bezorgers.nl? Stuur dan een mailtje naar s.kleinhaneveld@wegenernieuwsmedia.nl  Als we jouw column plaatsen verdien je een Irischeque van 50,-